Perspektywa Harrego
Siedzieliśmy
i patrzyliśmy na padający deszcz. Zayn wpadł na świetny pomysł, aby iść do lasu
na wyprawę, ten pomysł był genialny. Wszyscy poszliśmy się przebrać w odpowiednie
ubrania, wygodne buty, kurtkę nieprzemakalną. Po 10 minutach byliśmy gotowi,
Zayn poczuł zew natury i szedł pierwszy, po nim szedłem ja, za mną kroczyła
Eleonor z Louisem, tyły obstawiał Niall. Szliśmy gdzieś około 5 minut, Zayn
nagle zauważył rzekę, która płynęła, był bardzo podekscytowany tym odkryciem.
-Jak
myślicie, do kąt ta rzeka płynie? -zapytał podekscytowany, podeszliśmy bliżej,
Zayn zauważył jeszcze lepsze znalezisko.
-Patrzcie,
lina -odpowiedział podekscytowany Malik.
Po
chwili Zayn znalazł patyk, dzięki któremu przyciągnął linę bliżej, była gruba i
mocna, wisiała na gałęzi dębu. Malik sprawdził wytrzymałość liny swoim
ciężarem, gałąź nawet sie nie ugięła, ale nie miała pod czym się ugiąć, Zayn
wygląda jak szkielet a waży jak piórko, powinien zdecydowanie więcej jeść.
Nim
się zorientowaliśmy Malik był na drugiej stronie, a raczej w krzakach które się
tam znajdowały.
-Zayn!
Żyjesz? -zapytał się Louis.
-Zayn!!!
-Krzyknąłem zdenerwowany.
-Wszystko
jest Ok. Było zajebiście, chodźcie -odpowiedział zadowolony.
Wziąłem
linę owinąłem ją sobie wokoło nogi i szybko dołączyłem kolejną, po chwili byłem
na drugiej stronie.
Po
chwili stał za mną Niall, niestety Eleonor chciała wracać, natomiast Louis
chciał z nami kontynuować naszą wyprawę.
-Ej
chłopaki ja odprowadzę El i zaraz wracam -odpowiedział Louis.
-Ok,
będziemy czekać -odpowiedział Zayn.
Kiedy
tylko Louis z El zniknęli z naszego pola widzenia poszliśmy poznawać nowe
tereny, szliśmy zachwycając się naturą, drzewa wyglądały na bardzo stare a dalej
rosły, to było niesamowite.
W końcu
ujrzeliśmy stary domek na drzewie, był zaniedbany, spróchniały, ale miał
coś w sobie magicznego. Nasze zachwycanie się spróchniałym domkiem przerwały
krzyki Lou, który nas wołał.
Niall
wpadł na pomysł aby zaatakować Lou, nazbieraliśmy szyszek i się schowaliśmy za
drzewami, porozumiewaliśmy się wzrokiem i gestami, które nie zawsze były jasne
do zrozumienia.
Louis
był na tyle blisko aby go zaatakować szyszkami, wyskoczyliśmy zza drzew i
zaczęliśmy rzucać w Louisa szyszkami, wystraszyliśmy go i zaskoczyliśmy. Po
krótkiej obronie Louisa sam zaczął rzucać w nas szyszkami a potem zaczęliśmy
rzucać w siebie nawzajem. Po krótkiej rozgrywce usiedliśmy pod drzewem z
domkiem.
-A
właśnie miałem wam powiedzieć że Janeta dzwoniła i powiedziała że kocha Harrego
-odpowiedział.
-Lou
przestań -odpowiedziałem lekko podirytowany.
-Nie
no dobra żartuję, Janeta dzwoniła i powiedziała że już wracają i mają dla nas
niespodziankę -odpowiedział Lou.
-To
co chłopaki zbieramy się? -zapytałem.
-No -odpowiedział
Zayn i wstał.
-Nie
wiem jak wy ale ja jestem cały mokry -odpowiedziałem podnosząc się z ziemi.
Niall się tylko uśmiechnął, po jego minie wnioskuję że miał zboczone skojarzenie.
Ruszyliśmy w drogę powrotną, ja z Zaynem tym razem szliśmy na tyle gadaliśmy o
różnych rzeczach. Niall podczas powrotu musiał się zatrzymać na pilną sprawę,
staliśmy i czekaliśmy na niego a Louis poszedł do El.
Wykorzystaliśmy
tą sytuację i zaczęliśmy gadać o naszym zakładzie, niestety nie skończyliśmy bo
Niall wrócił, Wszyscy w trójkę żwawym krokiem wróciliśmy do naszego obozowiska.
Perspektywa Dominiki
Dojechaliśmy
do obozowiska cali i zdrowi, podczas powrotu Żaneta miała ochotę zaszaleć,
wciskała pedał od gazu do samej podłogi samochodu, jechaliśmy 200 km/h. Nie
powiem, bardzo mi się to podobało, chętnie pojechałabym jeszcze raz na taka
przejażdżkę. Strach był bo Żaneta jest bardzo młodym kierowcą, ale jechała
jakby prawo jazdy miała od 20 lat. Liam na początku był trochę przerażony ale
potem widać było że się rozluźnił i śmiał się razem z nami. Po dojechaniu na
miejsce chłopaki pomogli nam wypakować zakupy. Wszyscy poszliśmy się przebrać w
luźniejsze ubrania i cieplejsze, ponieważ zerwał się wiatr. Żaneta z Harrym
poszli od razu coś pichcić na obiad. Chłopaki byli tak pochłonięci surwiwalem
że na obiad powiedzieli że złowią rybę, po czy wzięli wędki i pobiegli nad
jezioro, ja natomiast poszłam z pomocą dla Żanety bo już zaczynała krzyczeć na
Hazze że coś źle robi. Żaneta dała nam pokrojenie warzyw, a sama zabrała się za
krojenie piersi kurczaka, Żaneta wymyśliła idealne danie, które wszyscy na
pewno zjedzą. Po 30 min. danie było gotowe, to coś w rodzaju zupy bo było zrobione
w garnku no i zawierało warzywa oraz przyprawy ale było gęstsze, konsystencją
przypominało sos. Harry poszedł zawołać chłopaków, ale byli za bardzo
pochłonięci wędkarstwem że Harry sam powrócił.
Kiedy
skończyliśmy Żaneta postanowiła sama zaprosić resztę grupy na obiad,
przyglądałam się temu z daleka, w pewnej chwili zauważyłam jak Żaneta ląduje w
wodzie z wielkim pluskiem. Wystraszyłam się, wzięłam koc z namiotu i pobiegłam
nad jezioro, Żaneta sama jakoś wyszła z wody, cała ociekała wodą.
-Szybko
zrzuć te przemoknięte ubrania -powiedziałam a reszta tylko się przyglądała.
-Jeszcze
ten pierdolony deszcz i wiatr -odpowiedziała oburzona po Polsku.
Żaneta
zdjęła kurtkę, bluzę. Została tylko w koszulce na ramiączkach, z dolnej części
garderoby zdjęła tylko dresy i została w leginsach.
Niestety
musiała dojść jakoś do obozowiska. Wzięłam jej mokre ubrania i szłam tuż za
nią. Żaneta odeszła kilka metry i odwróciła się w stronę chłopaków.
-A wy
chodźcie na obiad -odpowiedziała poważnym tonem.
-Zaraz
-odpowiedział Niall zarzucając wędkę.
-Już!!!
-krzyknęła, na co wszyscy wzdrygnęli ze strachu, szybko zwinęli wędki spakowali
resztę rzeczy i wędrowali na za nami. Żaneta poszła do namiotu się przebrać,
pożyczyłam jej ciepłe dresy bo nie zabrała aż tylu par spodni, bo nie
przewidziała że wyląduje w jeziorze.
Na
zewnątrz wciąż padało a ona nie miała kurtki, miała tylko jedną, która została
zamoczona. Do namiotu przyszedł Harry sprawdzić czy Żaneta już się przebrała.
-Możesz
wejść, Janeta już jest ubrana -odpowiedziałam.
-Jak
tam? -zapytał.
-Nic,
zostaję w namiocie -odpowiedziała Żaneta.
-Dlaczego?
-zapytał.
-Nie
mam kurtki a w bluzie nie wyjdę, bo zaraz będę cała mokra.
-Poczekaj
-odpowiedział po chwili zastanowienia, tak samo jak szybko wyszedł tak szybko
powrócił, miał w ręce kurtkę.
-Załóż,
będzie za duża ale zawsze to cieplej, niż w bluzie -odpowiedział z szerokim
uśmiechem.
-Dziękuję,
skąd ją masz? -zapytała Żaneta.
-Zawsze
mam na zapas -odpowiedział z równie szerokim i szczerym uśmiechem jak przedtem.
Wyszliśmy
na zewnątrz, dołączyliśmy do przyjaciół, gdzie Niall opowiadał o wyprawie jaką
przeżyli.
-Szliśmy
lasem, który był na prawdę stary, gdy nagle zza drzewa wyłonił się ogromny
domek na drzewie... -opowiadał zafascynowany Niall.
-Nie
był duży, był normalny -skarcił go Zayn.
-No
dobra, był dość przeciętnej wielkości ale widać że był on wcześniej
zamieszkany... -kontynuował Niall.
-Chyba
przez wiewiórki -zaśmiał się przerywając tym samym opowieść Nialla Harry.
-Nie
bo przez ludzi -odpowiedział poważnym tonem Niall. -Dało się zauważyć że dość
dawno ktoś go zbudował bo wszystko było porośnięte mchem i do tego pożarte
przez korniki. Te miejsce może nie tętniło życiem, ale miało coś w sobie,
coś... -przerwał tę bardzo przejmującą opowieść szukając odpowiedniego
określenia które, dobrze opisze to miejsce. -Magiczne, tak te miejsce tętniło
magią, sprawiało, że od razu stajesz się spokojniejszy, radosny, wszystko staje
się inne... Lepsze. No ale przerwał nam ten odpoczynek Louis, który nas wołał
przeraźliwie -odpowiedział Niall po czym rzucił w Louisa ścierką. -Chłopaki,
chłopaki ... -powiedział naśladując głos Louisa i zmieniając swoją mimikę
twarzy na przerażoną.
-Wcale
tak nie było -odpowiedział lekko zirytowany Louis rzucając w Nialla ścierką.
-Hahahaha...
No dobra może tak nie było, ale prawdą jest że wołałeś nas -odpowiedział Niall
przypatrując się Louisowi.
-Tak
to jest prawda -potwierdził Lou.
-Erhem...
A więc kiedy go usłyszeliśmy wpadłem na świetny pomysł aby go napaść, a raczej
w niego rzucać szyszkami. W końcu kiedy go napadliśmy wszyscy zaczęliśmy się
nimi rzucać. Później wróciliśmy bo El została sama, a kiedy wyszliśmy z lasu wy
przyjechaliście, oto i cala historia. Jest coś do jedzenia, bo zgłodniałem -odpowiedział
Niall schodząc ze stołu.
-Wiem
co będziemy jutro robić -odpowiedziała Żaneta i uśmiechem, który wiedziałam co
oznaczał.
-Co? -zapytał
Liam.
-Idziemy
na wyprawę -odpowiedziała Żaneta.
-Chcecie
zobaczyć domek? –zapytałem.
-No raczej,
miałabym to przegapić? –odpowiedziała Żaneta.
Wieczorem
deszcz przestał padać więc rozpaliliśmy ognisko, przenieśliśmy kłody drzewa
wokoło ogniska, wszyscy siedzieliśmy okryci kocami, Niall przyniósł gitarę i
oczywiście kto znał to śpiewał. W pewnej chwili odeszłam od znajomych ponieważ
zachciało mi się siku, poszłam gdzieś za namiot, na tyle daleko że nikt mnie
nie zobaczył ani nie usłyszał, kiedy wracałam natknęłam się na Zayna. Nie
zdążyłam nic powiedzieć bo Zayn mnie pocałował, co mnie bardzo zaskoczyło. Kiedy
przestał mnie całować i się ode mnie trochę oddalił, nic nie mogłam powiedzieć.
Popatrzył się na mnie i wyszeptał słowa "Jesteś piękna". Nie
wiedziałam co powiedzieć, więc uśmiechnęłam się i wzięłam Zayna za rękę. Wróciliśmy
do przyjaciół którzy siedzieli i dalej świetnie się bawiliśmy. Około 00.00
poszłam spać z Żanetą, zasnęłyśmy dość szybko dzisiejszy dzień można zaliczyć
do udanych.